Leczenie uzależnienia od opiatów

Leczenie uzależnienia od opiatów

Jako jedno z najniebezpieczniejszych spośród wszystkich uzależnień jest postrzegane uzależnienie od opiatów. Dzieje się tak głównie z powodu dużej liczby groźnych, niekiedy nawet śmiertelnych zatruć, a także związanych z nimi powikłań somatycznych. Uzależnienie od opioidów stanowi złożone schorzenie, które wymaga długotrwałego leczenia. Dowiedz się więcej o opiatach, które od wieków były stosowane do uśmierzania dolegliwości bólowych, a także sprawdź, jakie istnieją sposoby skutecznego wychodzenia z nałogu.

Czym są opiaty i jakie substancje się do nich zalicza?

Opiaty to grupa substancji naturalnych, syntetycznych i półsyntetycznych, które wykazują działanie pobudzające na receptory opioidowe. Do opioidów zalicza się przede wszystkim związki otrzymywane z przetworów maku lekarskiego, ale należą do nich także środki przeciwbólowe, które działają na receptor opioidowy.

Naturalne opioidy pozyskiwane z maku są nazywane opiatami. Główne opiaty to morfina, tebaina, kodeina oraz papaweryna. Z kolei syntetyczne i półsyntetyczne opiaty to opioidy – są to głównie leki o właściwościach przeciwbólowych, przeciwkaszlowych oraz przeciwbiegunkowych takie jak, chociażby tramadol, fentanyl oraz buprenorfina.

W Polsce najczęściej stosowanymi opiatami są: brązowa heroina (tzw. brown sugar) oraz „kompot”, uzyskiwany w warunkach domowych ze słomy makowej. Inne, nieco mniej popularne opiaty to:

  • makiwara, także otrzymywana ze słomy makowej,
  • kodeina,
  • metadon,
  • morfina,
  • petydyna.

W jaki sposób działają opiaty?

Opiaty należą do związków o stosunkowo dużym potencjale uzależniającym. Oznacza to, że duża liczba osób, które zdecyduje się po nie sięgnąć, daje się wplątać w nałóg. Kluczowym czynnikiem mającym wpływ na rozwój uzależnienia jest intencja przyjmowania opiatów. Uzależnieniu bowiem najbardziej sprzyja stosowanie opioidów w celu radzenia sobie z problemami psychicznymi (ucieczka od problemów, redukcja stanów lękowych), a także w celach rozrywkowych.

Obraz kliniczny uzależnienia od opiatów obejmuje takie objawy, jak:

  • silne odczuwanie przymusu sięgania po narkotyki,
  • trudności, a nawet niemożność kontrolowania stosowania opiatów (niedotrzymywanie obietnic wobec siebie i innych osób w związku z sięganiem po opioidy itp.),
  • tolerancja, która polega na konieczności zażywania coraz wyższych dawek narkotyku,
  • zespół abstynencyjny, który pojawia się w przypadku odstawienia narkotyku lub zmniejszenia jego dawki, objawia się on silnym głodem narkotykowym, wysiękiem z nosa, gęsią skórką, ziewaniem, łzawieniem, rozszerzeniem źrenic, kichaniem, bólami brzucha, biegunką, podwyższonym ciśnieniem krwi, zaburzeniami snu, a także zmianami nastroju z napadami złości i drażliwością,
  • zaniedbywanie obowiązków i przyjemności z powodu stosowania opiatów,
  • kontynuowanie zażywania narkotyków mimo świadomości szkód, jakie powodują zarówno pod względem psychicznym, jak i fizycznym.

Jak może przebiegać leczenie uzależnienia od opiatów?

Osoby zmagające się z uzależnieniem od opioidów mogą być leczone przy zastosowaniu:

  • krótkoterminowej detoksykacji,
  • terapii abstynencyjnej,
  • leczenia substytucyjnego.

W Polsce do leczenia uzależnienia od opiatów najczęściej jest wykorzystywana metoda abstynencyjna, która ma na celu całkowite wyeliminowanie substancji psychoaktywnych z życia osoby uzależnionej. Terapie abstynencyjne są prowadzone w ambulatoriach, ośrodkach stacjonarnych, a także w ramach bezpośredniej pracy terapeutycznej.

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) terapia abstynencyjna na chwilę obecną jest jednym z najskuteczniejszych sposobów leczenia uzależnienia od opiatów. Polega na podawaniu pacjentom środków określanych mianem agonistów receptorów opioidowych, które wykazują podobne działanie do narkotyku wywołującego nałóg, ale są o wiele bezpieczniejsze, zwłaszcza jeśli są przyjmowane pod nadzorem specjalisty.

Jedną z form substytucyjnego leczenia uzależnienia od opiatów jest detoksykacja, a dokładniej zastąpienie nielegalnych narkotyków środkami farmakologicznymi o podobnym działaniu, a następnie zmniejszanie ich dawki w celu zminimalizowania objawów abstynencyjnych.

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień i Współuzależnienia AGNUS
ul. Biskupińska 9h
60-416 Poznań

telefon: 533 221 555
e-mail: kontakt@agnusterapia.pl

Ośrodek i telefon czynny 24/7

Skontaktuj się z nami